Jennessa's Blog: แต่งบลอคง่าย ๆ ด้วยตัวคุณเอง

หวัดดีค่ะ  (- -")

 **ปัดหยากไย่**

เอนทรีนี้ว่าจะเขียนมานานมาก กะจะเขียนรับวันปีใหม่ เดี๋ยวเจนจะหายไปอีกซักพักใหญ่ เพราะอาทิตย์หน้าต้องสอบ IELTS อีกแล้วค่า (แว้กกกก) *0* (สอบรอบแรก click here)

อยากเขียนเอนทรีนี้รับปีใหม่ก็เพราะว่า ประโยคพวกนี้มันมีผลต่อชีวิตเจนเนสซ่าจริง ๆ นะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นึกถึงประโยคพวกนี้จำนวนนับครั้งไม่ถ้วน *0* เจนเชื่อว่า ทุกคนแหละ  ต้องมีคติหรือข้อความอะไรซักอย่างไว้เตือนใจ ทีนี้พออ่านหนังสือมากขึ้น ๆ ก็ได้ประโยคประทับใจเพิ่มขึ้น ๆ เลยอยากจะลิสต์เก็บไว้ ไปดูเลยดีกว่า

.

1. "จะทำอะไร ถ้าไม่กลัว"

.

จากหนังสือ : ใครเอาเนยแข็งของฉันไป

อ่านเมื่อ : เรียน ป.ตรี

เนื้อเรื่อง : หนูตัวนึง ไม่กล้าออกไปหาอาหารในเขาวงกต กลัวหลงทาง แต่ถ้าไม่ไปก็อดตาย

เหตุการณ์สำคัญ : ก่อนมาเรียนที่ออสนี่ คิดแล้วคิดอีก กลัวฟังไม่รู้เรื่อง กลัวไม่มีเพื่อน กลัวฝรั่ง สุดท้ายถามตัวเอง จริง ๆ อยากไปใช่มั้ย ถ้าไม่กลัวเนี่ย คำตอบคือ ใช่ๆๆๆ หลังจากนั้นก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

เวลาที่นึกถึง : ไม่กล้าทำไรบางอย่าง กลัวนั่นนู่นนี่

I think : หนังสือเล่มนี้ดีมากป่าว จำไม่ได้แล้ว 555 จำได้อยู่ประโยคเดียวเนี่ยค่ะ

.

2. "ลิงกำถั่ว"

.

จากหนังสือ : เข็มทิศชีวิต

อ่านเมื่อ : ทำงาน (มานานแล้ว)

เนื้อเรื่อง :  ชาวบ้านจะจับลิง โดยเอาถั่วไปใส่ในมะพร้าวเจาะรู ลิงอยากกินถั่ว เอามือล้วงลงไปในรูมะพร้าวแล้วกำถั่วไว้ พอจะเอามือออก ก็ติดมือที่กำไว้ จะปล่อยก็เสียดาย ก็เลยติดอยู่อย่างนั้น

เหตุการณ์สำคัญ : โดนบอกเลิกค่ะ 555 เหมือนจะขำ ๆ แต่ตอนนั้นเศร้ามาก เพิ่งเข้าใจว่าร้องไห้แทบขาดใจมันเป็นยังไง ภายนอกก็ดูร่าเริงปกติ แต่ในใจมันร้อนมาก หนังสือเล่มนี้ของคุณฐิตินาถเหมือนมาช่วยชีวิตเลยอะ อ่านเรื่องนี้จบ เจนก็ว่า ทำไมลิงมันโง่งี้ หันมามองตัวเอง เราเองก็ไม่ต่างจากลิงเลยนี่หว่า ยึดติดอยู่กับเรื่องราวในอดีต ยึดติดอยู่กับคนคนนึง ไม่ยอมปล่อยซักที คิดได้แล้วก็รู้สึกดีขึ้นทันที (เหมือนปาฏิหารย์)

เวลาที่นึกถึง :  ทุกเรื่องที่เข้ามากวนใจ นึกถึงลิงกำถั่วแล้วก็จะเริ่มปล่อยวาง

I think :  หนังสือเล่มแรกที่ทำให้เริ่มหันหน้าเข้าหาธรรมะ

.

3.  "ผมนั่งคุกเข่าอยู่ข้างๆ พร้อมกับทำการบ้านโดยอาศัยแสงไฟริบหรี่จากเสาไฟข้างถนน"

.

จากหนังสือ : ไล่ตงจิ้น ลูกขอทาน ผู้ไม่ยอมแพ้ต่อชะตาชีวิต

อ่านเมื่อ : ก่อนไปเรียนต่อแป๊บนึง

เนื้อเรื่อง : ชีวิตของไล่ตงจิ้น ลูกขอทานที่ชีวิต.... ไม่รู้จะบรรยายยังไงเลยอะ ประโยคนี้มาจากตอนที่เค้าเล่าว่า เค้าต้องออกไปขอทานกับพ่อ แล้วก็ต้องอาศัยแสงไฟจากเสาไฟข้างถนนอ่านหนังสือ ลำบากขนาดนั้น ผลการเรียนยังออกมาดีมาก

เวลาที่นึกถึง : ตอนเรียน แล้วก็ตอนจะสอบ คิดประจำตอนขี้เกียจหรือได้คะแนนน้อย เรามีพร้อมทุกอย่างทำได้แค่นี้เรอะ ดูไล่ตงจิ้นดิ๊ แสงไฟอ่านหนังสือยังไม่ค่อยจะมีเลย เค้ายังขยันจนประสบความสำเร็จ ได้ที่หนึ่งของห้องตลอด แล้วเราอะ มีโต๊ะตั้งกว้าง โคมไฟก็มี เครื่องเขียนก็พร้อม ยังจะมาขี้เกียจอีก (แว้กกก -*-)

I think : หนังสือเล่มนี้มีประโยคประทับใจเยอะมาก แต่ที่จำได้ขึ้นใจคืออันนี้แหละค่ะ Must-Read book!!!

.

4. "ท่านทั้งสองให้เวลาอยู่ข้าง ๆ กับผมมานานเท่าไหร่ ท่านต้องเสียสละความฝันและสิ่งที่อยากทำไปแค่ไหน"

.

จากหนังสือ : ลอนดอนไดอารี่ 1.1

อ่านเมื่อ : เรียน ป.โท

เนื้อเรื่อง : ประโยคนี้อยู่หน้า 289 ในหนังสือ คุณนิ้วกลมเขียนไว้ อ่านครั้งแรก สะดุดกึก นั่งนิ่งอยู่นานมาก เนื้อเรื่องคือ คุณนิ้วกลมคุยกับดอนน่าที่มีลูกสาวแล้ว ย่อหน้าเต็ม ๆ คือ

"ดอนน่าอยากเดินทางท่องโลก แต่ก็ใช้เวลาเกือบยี่สิบปีที่ผ่านมาไปกับการเลี้ยงดูลูกสาวทั้งสอง ชวนให้นึกถึงป๊ากับแม่ ท่านทั้งสองให้เวลาอยู่ข้าง ๆ กับผมมานานเท่าไหร่ ท่านต้องเสียสละความฝันและสิ่งที่อยากทำไปแค่ไหน"

แม่เจนมีลูกสาวสี่คนอะ... คือเจนไม่เคยมองมุมนี้อะค่ะ อะไรคือความฝันของแม่ตอนเด็ก ๆ (- - )? เจนรู้ว่าแม่เคยเรียนตัดเสื้อ แล้วแม่ก็วาดรูปแล้วระบายสีน้ำสวยมากกกกก อะไรคือสิ่งที่แม่ฝันและอยากทำ...

.

5. "I think I can handle it"

.

จากหนัง : Spirited Away

ดูเมื่อ : ทำงาน (ซักพักนึง)

เนื้อเรื่อง : หนังการ์ตูนของค่าย Studio Ghibli เรื่องราวของชิฮิโร่ เด็กผู้หญิงที่ค่อนข้างเอาแต่ใจและดื้อรั้น ระหว่างย้ายบ้าน ก็พลัดหลงเข้าไปอยู่ในโลกประหลาดที่ช่วยปรับปรุงนิสัยของเธอให้ดีขึ้น ประโยคนี้ชิฮิโร่พูดเกี่ยวกับโรงเรียนใหม่ว่า "I think I can handle it" ประมาณว่า เรื่องเลวร้ายกว่านี้ก็เจอมาแล้ว แค่ย้ายโรงเรียนสบายมาก (^^)V

เวลาที่นึกถึง : ตอนเรียน การบ้านยาก ข้อสอบยาก ทำงานเจอปัญหายาก ๆ หรือเวลาต้องออกไปพูดหน้าห้อง - -"  I think I can handle it, I think I can handle it ... (ท่องในใจ)

I think :  หนังเรื่องนี้ดีมากมาย หาเรื่องย่อได้ใน google เลยค่ะ ไม่รู้ว่าทำไมติดใจประโยคนี้ 55 แต่นึกถึงทีไรก็มีกำลังใจมากขึ้น มั่นใจมากขึ้น

.

หมดแล้ว :D ปีหน้ามาลิสต์ใหม่ ไปแล้วค่ะ บ๊ายบาย ^^

**รูปจาก www.se-ed.com กับ www.imdb.com ค่า**